F

 

FEUERWEHRGERÄTEFABRIK WILLY WINCKLER zob. ►Miarczyński i Spółka

FINDERA Pawła ULICA zob. ►Rataja Macieja ulica.

FORTUNA (pierwotnie Wladislawa, Zur Gottes Gnade), nazwa (od 31 XII 1937) pola górniczego ►kopalni „Kleofas” (1033,238 kuksów); nadane pierwotnie na l. 1853–1856 Albertowi i Luizie Borsig z Berlina oraz ►Ernestowi Georgowi de la Tour, który w 1858 uzyskał nadanie ponownie; odkupione w 1880 przez ►Spadkobierców Gieschego. Od nazwy pola nazwano szyby: ►Fortuna I, ►Fortuna II, ►Fortuna III.
APK, zesp. Katowickie Zjednoczenie Przemysłu Węglowego, sygn. 511; R. Borowy: Wczoraj – dziś – jutro... kopalni „Katowice-Kleofas”. Historia węglem pisana. Katowice 1997.

FORTUNA I (pierwotnie Frankenberg), szyb ►kopalni „Kleofas”, projektowany razem z szybem ►Walter (►Fortuna II), wdechowy, przeznaczony do wydobywania węgla (dwa przedziały wydobywcze – rurowy i drabinowy, uruchomione 1900 i 1913) oraz opuszczania ludzi i materiałów; drążony od 1891, w l. 1907−1908 pogłębiony do 504 m, ostatecznie do 600 m (5 pokładów wydobywczych). W 1907 wieżę drewnianą zastąpiono metalową. Na jego terenie funkcjonowały 2 sortownie. Tarcza koła wraz z nadbudową zlikwidowana latem 2009.
R. Borowy: Wczoraj – dziś – jutro... kopalni „Katowice-Kleofas”. Historia węglem pisana. Katowice 1997; eksploratorzy.com.pl › Eksploracja › Kopalnie węgla i soli.

FORTUNA II (pierwotnie Walter), pierwszy szyb ►kopalni „Kleofas”, drążony od 31 VIII 1881; od 1891 wyposażony w maszynę wydobywczą i własną sortownię; projektowany z szybami ►Recke (Fortuna III) i ►Frankenberg (Fortuna I);
R. Borowy: Wczoraj – dziś – jutro... kopalni „Katowice-Kleofas”. Historia węglem pisana. Katowice 1997.

FORTUNA III (pierwotnie Recke), drugi szyb wydobywczy ►kopalni „Kleofas”, drążony razem i połączony w 1881 z szybem ►Walter (►Fortuna II) na poziomie 86, 126 i 162 m; przeznaczony do wydobycia ław; sortownia, kotłownia wspólna z szybem Fortuna II.
R. Borowy: Wczoraj – dziś – jutro... kopalni „Katowice-Kleofas”. Historia węglem pisana. Katowice 1997.

FRANKENBERG zob. ►Fortuna I.

 


LEKSYKON ZAŁĘSKI

WSTĘP

Leksykon załęski ma charakter popularny, będzie zawierać minimum 1500 haseł ujmujących okres od czasów zamierzchłych do współczesności. Granice terytorialne powstającego dzieła wyznaczają granice historyczne Załęża, różniące się od współczesnych. Dlatego wśród haseł uwzględniono struktury administracji terenowej, w obrębie których funkcjonowała miejscowość (dotyczące takich jednostek terytorialnych, jak: księstwo cieszyńskie, księstwo raciborskie, majorat mysłowicki, powiat bytomski i powiat katowicki), a także struktury administracji kościelnej (dekanaty), do których miejscowości należały.

W hasłach poruszono tematy: biograficzne, topograficzne, topograficzno-historyczne, historyczne, gospodarcze, wyznaniowe, kulturalno-oświatowe, omówiono zabytki i pomniki, struktury lecznictwa i kultury fizycznej, parę haseł poświęcono kulturze ludowej.

Notki biograficzne dotyczą wyłącznie osób nieżyjących, pochodzących z terenów historycznego Załęża, a także tam zamieszkałych bądź działających, rozsławiających je poza ich granicami, o ile o ich działalności zachowały się ślady w źródłach lub dostępnych opracowaniach. Było to jedyne kryterium, jakie zastosowano, stąd w leksykonie znalazły się osoby o różnych opcjach narodowych i różnych orientacjach politycznych (m.in. działacze lewicowi, przedstawiciele duchowieństwa, osoby konsekrowane, właściciele Załęża, działacze samorządowi, powstańcy śląscy, sportowcy, nauczyciele, przedstawiciele świata kultury, dyrektorzy zakładów pracy).

Ważną część leksykonu stanowią hasła topograficzne – zarówno z topografii urzędowej (dotyczą większości ulic Załęża i Załęskiej Hałdy, nazw osiedli i kolonii, miejsc historycznych), jak i z onomastyki ludowej. Pewna grupa haseł dotyczy wydarzeń historycznych, ich wpływu na dzieje Załęża (np. działalności Armii Radzieckiej w styczniu 1945, II wojny światowej, struktur ruchu oporu podczas okupacji, I wojny światowej, powstań śląskich, plebiscytu górnośląskiego, wojny trzydziestoletniej, wojen saskich, wielkiego kryzysu gospodarczego).

Duża grupa haseł dotyczy jednostek gospodarczych. W tej grupie znajdują się wszystkie kopalnie z szybami i polami górniczymi, huty, kuźnica i inne jednostki gospodarcze różnych branż. Pewna grupa haseł odnosi się do rzemiosła, usług i handlu – obejmuje opracowania dotyczące nazw branżowych (np. fryzjerstwo, kowalstwo, piekarstwo), rzemieślników wykonujących wybrane zawody (np. budowlańcy, piekarze, stolarze), a także niektórych hurtowni, sklepów i mających długoletnie tradycje restauracji. Nie pominięto również haseł związanych z rolnictwem (np. hodowla bydła, drobiu, koni, trzody oraz uprawa roślin użytkowych, ziemniaków i żyta).

Starając się uwzględnić wszystkie aspekty dziejów Załęża, opracowano też hasła związane z życiem parafialnym realizowanym w 3 istniejących kościołach (parafie, związki i stowarzyszenia kościelne, obiekty sakralne), edukacją przedszkolną, szkolną i pozaszkolną, lecznictwem (szpitale, ważniejsze przychodnie, apteki), kulturą fizyczną i turystyką (struktury i kluby sportowe).

Przy opracowaniu leksykonu korzystano z archiwaliów Archiwum Państwowego w Katowicach i jego oddziałów w Pszczynie i Gliwicach, Archiwum Miejskiego w Katowicach, Archiwum Kurii Archidiecezjalnej w Katowicach oraz zgromadzonych w Muzeum Historii Katowic, a także informacji zamieszczanych w prasie historycznej i współczesnej, okolicznościowych wydawnictwach jubileuszowych oraz literaturze naukowej i popularnonaukowej.

Antoni Steuer

autor koncepcji opracowania i treści haseł


 


wspolczesne-granice-zaleza

Współczesne granice Załęża